a taste of India

Savitri

SAVITRI
een kameropera
(Gustav Holst, opus 25, ca. 1916).



De kameropera SAVITRI wordt ongetwijfeld het hoogtepunt van een uitzonderlijk evenement in de labArca-box.

Het verhaal van deze opera staat buiten elke tijd.
Savitri, de eingenzinnige dochter van een maharadja en pas getrouwde vrouw, krijgt onverwacht de Dood op bezoek. Die is gekomen om haar echtgenoot mee te voeren naar het Rijk der Zielen. Maar Savitri weet op een listige manier de Dood te misleiden en redt haar man uit de armen van de eindeloze slaap.

De componist Gustav Holst had een uitgesproken belangstelling voor de Indiase cultuur. Hij schreef het libretto op basis van een tafereel uit "De Mahabharata", het indrukwekkende epos dat sedert mensenheugenis talrijke kunstenaars heeft geïnspireerd.

Het verhaal van SAVITRI en SATYAVAN


Koning Dyumetsena werd door het lot zwaar getroffen: eerst werd hij blind en dan verloor hij op de koop toe zijn koninkrijk. Sedert de teleurgang van zijn troon leefde hij teruggetrokken in het bos, samen met zijn vrouw en zijn enige zoon Satyavan. Satyavan was hun grote troost en de jonge man was zijn onfortuinlijke ouders bijzonder toegenegen..

In een naburig koninkrijk had de koning een dochter. Een zeer eigenzinnige princes die zich niet zomaar naar alle hoofse gewoontes wou schikken. Ze leerde paardrijden en wapens hanteren in plaats van de spinnen of te borduren. Het allerergste voor de koning was wel dat zij niet wou huwen met de partner die door het hof was voorgesteld.
In plaats daarvan trok zij er op uit, kwam in het bos en werd er verliefd op Satyavan. Die zou haar man worden.

Een wijze man vertelde haar dat de jonge man nog slechts één jaar te leven had. Maar Savitri's besluit stond vast en het huwelijk werd opgezet tot grote teleurstelling van haar vader. En zoals gebruikelijk was, ging ze bij haar echtgenoot en haar schoonouders wonen in het bos.

Savitri wist op welke dag Satyavan zou sterven en toen die dag naderde, vastte ze drie dagen en drie nachten. Op de dag zelf liepen de geliefden diep het bos in en toen Satyavan koppijn kreeg, wist ze dat zijn moment gekomen was. Ze vroeg haar man om te gaan liggen, het hoofd in haar schoot te leggen en de ogen te sluiten.

Toen kwam Yama, de god van de dood. Die nam de ziel uit het lichaam van Satyavan en bond die in de lus die hij daarvoor altijd bij had. Wanneer Yama wou vertrekken, kwam Savitri hem achterna, vertederde Yama met haar opsomming van conjugale toewijding en liet de God van de Dood niet vertrekken alvorens hij haar enkele gunsten had toegestaan.
Yama liet haar enkele wensen opsommen. Alleen het leven van Satyavan kon ze niet terugvragen.

Listig vroeg ze Yama om haar schoonvader zijn ogen en zijn rijk terug te geven. Voor zichzelf en voor haar vader vroeg ze honderd zonen.

Yama knikte, beloofde dat alles zou uitkomen en stuurde haar weg. Maar Savitri wou hem niet laten gaan. Hoe kon ze aan die honderd zonen komen zonder haar man?

Yama begreep dat hij in de val was gelopen maar dat hij beloftes had gemaakt. Hij liet de ziel van Satyavan weer los uit de knoop en later zijn alle wensen in vervulling gegaan.

van / met:

Productie: labArca vzw
Medewerking: muzikale leiding en piano: Anaït Karpova
scènisch concept: François VanEeckaute

Savitri: Françoise Van Hecke (soprano)
Yama: Ian Degen (bariton)
Satyavan: Gijs Van der Linden (tenor)

vrouwenkoor: Artemis
o.l.v. Charlotte Messiaen

techniek: Philippe VanEeckhaute
Frederick De Cock

productieleiding: François VanEeckhaute

foto's:

labArca azzato